Smardz półwolny - jadalny grzyb z rodziny smardzowatych

AITekst opracowany z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Zasady i ograniczenia

Smardz półwolny tworzy charakterystyczne owocniki zbudowane z dwóch części. Główka ma kształt od dzwonkowatego do dzwonkowato-stożkowatego, przyrasta do trzonu tylko górną częścią. Jej powierzchnia pokryta jest wysokimi, cienkimi, ciemnobrązowymi żebrami oddzielającymi jasnobrązowe do oliwkowobrązowych alweole ułożone w pionowe rzędy. Trzon jest wysoki, sięgający nawet 12 cm, gładki i białawy. Miąższ biały, cienki, o przyjemnym zapachu.

Smardz półwolny występuje w Europie i Ameryce Północnej. W Polsce jest rzadki, występuje na obszarze całego kraju, ale jego stanowiska są nieliczne. Preferuje żyzne, wilgotne lasy liściaste i zarośla nadrzeczne. Owocniki pojawiają się wiosną. Od 2014 roku objęty jest w Polsce częściową ochroną gatunkową. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski ze statusem gatunku potencjalnie zagrożonego.

• Dawniej zaliczany był do rodzaju Mitrophora.
• Posiada wiele synonimów naukowych.
• Należy do rodziny smardzowatych, w której znajduje się wiele gatunków jadalnych.
• Można go uprawiać w ogrodzie dla smacznych owocników.

Smardz półwolny to interesujący i smaczny grzyb z rodziny smardzowatych. Choć rzadki, występuje w całej Polsce w lasach liściastych i zaroślach. Jego charakterystyczne owocniki z żebrowaną główką i wysokim, białym trzonem są łatwe do rozpoznania. Ze względu na smaczne właściwości i nieliczne stanowiska objęty jest częściową ochroną gatunkową w Polsce.